Kingman – Santa Monica

Een wel heel wisselend beeld vandaag, in alle opzichten. Van teleurstelling tot euforie, en van bloedheet tot koel. Zelfs de benzineprijzen fluctueerden mee, van ’s ochtends $3.12 tot ’s middags $4.99!

De ochtend begon matig, omdat de auto ’s nachts op de parkeerplaats van het hotel klaarblijkelijk aangereden was. Iemand die vermoedelijk de bocht iets te kort nam met z’n vrachtwagen had even de bumper meegenomen. Na telefonisch overleg met Jan Doets (niet zoveel wijzer geworden), Hertz (iets meer) en de plaatselijke politie (action is our middlename) verscheen er uiteindelijk een agent op de brommert die de schade opnam en ons van het zo noodzakelijke procesverbaalnummer voorzag. Vervolgens moest de papierhandel binnen 24 uur naar de verhuurder, dus om er maar vanaf te zijn gingen we vervolgens op pad naar de dichtstbijzijnde Hertz vestiging, die ons keurig verder hielp.

Geluk bij een ongeluk was dat het dichtstbijzijnde Hertz filiaal op Kingman-airport lag, wat toch nog op ons lijstje stond. Aldaar staan namelijk meer dan 4000 (!) vliegtuigen opgeslagen op de zogenaamde ‘boneyard’. Naar verluidt kun je er echter weinig van zien, en daarom hadden we ‘m in eerste instantie geskipt, maar je krijgt er in de praktijk toch nog wel wat van mee.

Door dit oponthoud vertrokken we wel rijkelijk laat aan de naar schatting 12 uur durende trip naar Santa Monica. Dat probleem werd al snel opgelost: Chloride (ghost town) hebben we geskipt, Fish Bowl Spring niet gevonden, en de brug bij Topock was onbereikbaar. Met deze Route-technische tegenvallers lagen we wel weer meteen op schema, en konden we genieten van de prachtige natuur en fraaie weg. Behalve het gevaarlijkste is dit toch ook wel een van de mooiste stukken van de route. Andere meevallers waren dat we op een mooi stuk uitgestrekt weg een Route 66 logo tegenkwamen waar we ongestoord een foto met statief konden maken (noodplan-met-opspringen-en-wegrennen was niet eens nodig), dat we het bottle tree forest toch nog even meepakten, dat we Roy’s hebben gezien, sokken voor Oopster hebben gevonden en natuurlijk dat we het einde van de route hebben gehaald. Op ons tandvlees (deels door de route, deels doordat we perse nog voor sunset de foto wilden maken) stonden we uiteindelijk bij het legendarische bord op de pier van Santa Monica!

Morgen een rustige dag in LA, waarna we ’s middags naar Temecula rijden om vrienden te bezoeken. Daarna naar Santa Barbara, alwaar het Grote Onthaasten gaat beginnen. Denken we nu.

Das ist schade

An Officer and a Gentleman

Staartje van de boneyard

Beetje recht asfalteren is er hier niet bij

Stelvio pas, maar dan anders

Best warm

Geen motel maar een restaurant sign dit keer

Een van de bekendste signs op Route 66

Bottle Tree Ranch. Geweldig dat iemand de moeite neemt zoiets bizars te creeren. Gratis toegang, met een mailbox voor donaties.

Met gevaar voor eigen leven genomen. Er kan immers ieder half uur zomaar een auto langskomen.

We made it!

 

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.

2 reacties op Kingman – Santa Monica

  1. OokFrank schreef:

    Stevige brommert !

  2. Hans schreef:

    waar is de gentleman ?

Reacties zijn gesloten.