{"id":2238,"date":"2024-11-11T00:17:47","date_gmt":"2024-11-11T00:17:47","guid":{"rendered":"https:\/\/homm.es\/?p=2238"},"modified":"2024-11-11T00:17:47","modified_gmt":"2024-11-11T00:17:47","slug":"dag-2-houston","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/homm.es\/?p=2238","title":{"rendered":"Dag 2: Houston"},"content":{"rendered":"\n

Na een heel redelijke nachtrust waren we natuurlijk onvermijdelijk vroeg wakker. Om 03:00 was het immers al 10:00 in Nederland en dat zat toch nog behoorlijk in ons systeem. Maar niet getreurd, zo’n matineuze start van de dag biedt ook nieuwe kansen. Nog in het donker zaten wel om 06:00 in de auto om de eerste bezienswaardigheden van Houston in het juiste licht en de juiste stilte te kunnen bewonderen. Helaas was het flink bewolkt en kwam het fotografische ‘golden hour’ vandaag dus even te vervallen maar dat deed niets af aan de hoge kwaliteit van het ochtendprogramma. Allereerst spoedden wij ons naar Cloud Column, het broertje van de bekendere Cloud Gate in Chicago. Trouwe lezers van dit blog kunnen zich natuurlijk nog als de dag van gisteren herinneren hoe wij ook deze op vergelijkbare wijze op een vroege zondagochtend hebben vastgelegd, zie https:\/\/homm.es\/?p=48. Cloud Column was iets minder spectaculair maar nog steeds fraai om er als enige bezoeker naast te staan. Hierna naar het William P Hobby Airport, alwaar het oude terminalgebouw inmiddels een museum is. Niet dat we dat wilden bezoeken, maar we wilden in ieder geval toch even deze vergane glorie aanschouwen en vastleggen. Meteen hierna door naar het Eclectic Menagerie Park wat alleen al vanwege de hoogdravende naam aansprak maar daardoor ook alleen maar kon tegenvallen. En dat deed het dan ook. Eigenlijk was het slechts een hobbyproject van wat staaljongens die dat in een veldje mochten neerzetten. Door de omvang nog wel indrukwekkend maar onze hooggespannen artistieke verwachtingen werden helaas niet waargemaakt.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Cloud Column bij het ochtendgloren<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

William P Hobby Graveyard. Mijn niet-kenner oog zegt Gulfstream.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Mooi klassiek gebouw in ietwat deplorabele staat. Aankomst- en vertrekhal plus verkeerstoren. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Ja, dat is een echte pickup onder die dobber. Wat aangeeft hoe groot deze kunstwerken zijn.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

‘Eclectic’ is misschien iets te hoog gegrepen<\/p>\n\n\n\n

Inmiddels was het alweer 09:00 (de dag vliegt ook om zo) en tijd voor ontbijt. Het hotelontbijt was deze ochtend helaas pas vanaf 07:00 beschikbaar dus dat hadden we moeten skippen, maar dit gaf ons wel de gelegenheid om nu alsnog een fatsoenlijk ontbijt te scoren. Aangezien we nu heel Houston al kriskras hadden doorkruist kon een half uurtje naar Angela’s Oven er ook nog wel bij. En Angela viel zeker niet tegen: In een yuppenwijk vol dertigers met kinderwagens was er een buitenterras met een klein bakkerijtje annex cafetaria met een prima menukaart voor een zondagochtendontbijt. Wij als hippe opa en oma vol geduld (‘Kan dat kind niet even stil zijn?’) pasten moeiteloos tussen het hipster publiek en we hebben genoten van croissant, French toast en cinnamonroll.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Blending in<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Voor Amerikaanse begrippen redelijk haute cuisine<\/p>\n\n\n\n

10:00u. Het moment dat de gemiddelde toerist een keer in actie komt maar ook het tijstip waarop ons dynamische duo er al een halve werkdag op had zitten. Geen geteut, maar weer half Houston door op weg naar het Houston Museum of Natural Science. Wat naast het eerder genoemde niet zo Eclectic Park bleek te liggen, maar een al te zorgvuldige planning haalt natuurlijk alle spontaniteit uit zo’n vakantie.
Een fraai museum wat echter wel behoorlijk op de jeugd gericht was. Terecht natuurlijk, maar niet alles in het leven hoeft voor ons tot een interactief spektakel omgebouwd te worden. Toch een erg mooi museum, waarbij wel de fossielen- en dinosaurus-verzadiging na een tijdje optreedt.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Triceratops. Een van de twee dinosaurus soorten waarvan we de naam toevallig weten.<\/p>\n\n\n\n

Aangezien we wel even klaar waren met het geslenter hebben we een korte hotel-break ingelast om op adem te komen. Maar slapen doen we ’s nachts, dus om 13:30 zaten we weer in de auto voor een lichte lunch bij de Subway. Halve footlong sub en iets wrapachtigs maakten dat we klaar waren voor het volgende spektakel en tevens hoogtepunt van de dag in het National Museum of Funeral History. Dit was weer typisch zo’n pareltje waar we het voor doen. Het museum geeft een fraaie doorkijk van alles wat maar met begraven te maken heeft, van doodskisten naar rouwkoetsen en mummies tot moderne crematoria. Soms wat luguber, maar altijd interessant. Wel kent het een wat bizarre obsessie met pauselijke uitvaarten wat duidelijk maakt dat de financier van het geheel duidelijk meer in de melk te brokkelen heeft dan de curator (als die er al is).<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Fraaie hearses.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Gemarkeerde selfie spot. Beetje raar vonden wij. <\/p>\n\n\n\n

Via de Walmart zijn we nu terug in het hotel wat even rust geeft om alle digitale kanalen bij te werken. Straks diner, morgen gaan we echt beginnen en op weg naar Dallas.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

De stoplichten op spannende kruisingen zijn voor extra zichtbaarheid ook rood omkaderd<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

We zitten in Texas en dus dicht bij de bron. Omgerekend \u20ac0.62 de liter, dus laten we zeggen dat de energietransitie hier niet echt leeft.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Na een heel redelijke nachtrust waren we natuurlijk onvermijdelijk vroeg wakker. Om 03:00 was het immers al 10:00 in Nederland en dat zat toch nog behoorlijk in ons systeem. Maar niet getreurd, zo’n matineuze start van de dag biedt ook … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-2238","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/homm.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2238","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/homm.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/homm.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/homm.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/homm.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2238"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/homm.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2238\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2253,"href":"https:\/\/homm.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2238\/revisions\/2253"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/homm.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2238"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/homm.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2238"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/homm.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2238"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}