![\"\"](\"https:\/\/homm.es\/wp-content\/uploads\/2026\/08\/DSCN7668-scaled.jpg\")
<\/a><\/figure>\n\n\n\nParkeren moet natuurlijk wel altijd netjes betaald worden<\/p>\n\n\n\n Rondvaartvloot<\/p>\n\n\n\n I’m goin’ to walk on up to the Waterfront<\/p>\n\n\n\n SS Keewatin alias de kleine Titanic<\/p>\n\n\n\n Na de obligate koffie was het tijd om in de rij aan te sluiten voor de Island Belle I om zo een goede zitplaats te garanderen om de boottocht optimaal te kunnen ondergaan. Waar we eerst nog dachten dat een uur misschien wat kort was kwamen we na het twintig minuten aanhoren van wetenswaardigheden over de geschiedenis van Kingston tot de conclusie dat een uur eigenlijk ook wel prima is. Neem daarbij een stel Aziaten met een verwende kleuter die voor ons neus ronddanste in het formaat zitten\/staan\/bij oma op schoot\/bij opa op schoot\/opa staan\/oma staan en dat op constant repeat en we waren blij dat we weer vaste grond onder de voeten hadden. Niettemin een heel aardig tochtje.<\/p>\n\n\n\n Nautici<\/p>\n\n\n\n Soort elektrisch aangedreven surfplank die gebruik maakte van de hekgolven van de rondvaartboot. Voor de terugweg kwam er een soort parasail uit z’n rugzak tevoorschijn.<\/p>\n\n\n\n Veel Nederlandse invloeden hier<\/p>\n\n\n\n Tijd voor lunch, en het door P uitgekozen etablissement bleek een uitstekende keuze die het ontbijt volledig deed vergeten. Uitstekend gegeten en dus nieuwe energie voor een bezoek aan het Kingston Penintentiary Museum. Het plaatsje heeft een lange geschiedenis met gevangenissen en naar verluidt (dat deel van de boottour waar ik daadwerkelijk luisterde naar de gids) werkt ongeveer een derde van het plaatsje in of bij de gevangenis. De recent gesloten gevangenis kent inmiddels ook een museum in de oude directeurswoning en die was zeker een bezoekje waard. Al was het alleen al om te zien hoe de inzichten veranderden, van lijfstraffen (tot 1969…) naar het rehabiliteren van gevangenen.<\/p>\n\n\n\n Zo moet dat dus voelen<\/p>\n\n\n\n Na de gevangenis zijn we retour hotel gegaan waar de MiniGruppe zich tijdelijk even opsplitste: 50% genoot van hotel en patio en de jeugdige andere 50% van een wandeling in de tien minuten verderop gelegen Little Cataraqui Creek Conservation Area, een klein natuurgebied met een paar keurige wandelingen langs genummerde paaltjes, precies zoals een navigatietechnisch uitgedaagde wandelaar als ikzelf dat graag ziet. Erg prettig om even in de natuur de benen te strekken.<\/p>\n\n\n\n Vogelhuisje gekraakt door de Squirrel Squatter<\/p>\n\n\n\n Wilde natuur tussen de genummerde paaltjes door<\/p>\n\n\n\n Vanavond dineren we wederom in het hotel, dat was gisteren prima te doen. Morgen naar Montreal.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Jetlag. De een heeft het meer dan de ander, maar wij hebben het ongeveer identiek. Dat betekent dat we nog steeds lekker bijtijds wakker zijn en ‘nog wat aan onze dag hebben’. Vandaag begon die dag met een ontbijt in … Lees verder <\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n