Vandaag hebben we ons verdiept in de historie van de zuidelijke staten en reisden we van Louisiana naar Mississippi. Op ruim twee uur rijden van Monroe kwamen we allereerst in Natchez aan, een plaatsje wat door veel reisbureaus (voorzover die nog bestaan) in hun autoreizen is opgenomen. Inderdaad een aardige plaats met veel huizen in koloniale stijl maar nou ook weer niet dusdanig dat we er eens uitgebreid een tour wilden doen. Even snel rondkijkend was het toch van het niveau dat huis x door meneer y in het jaar z was gebouwd en dat soort informatie beklijft bij deze crew maar in zeer beperkte mate vrees ik. Gelukkig hadden we in het kader van onze moord- en doodslag tour nog een speciaal graf op de lijst staan, waar een moeder voor haar jong overleden dochter een graf had laten graven met een trappetje naar beneden, zodat moeder als het onweerde naar beneden kon om haar dochter gerust te stellen. Gelukkig is enige tijd geleden wel besloten om de toegang dicht te metselen, maar de trap is er nog.

Voor vaste meelezer D even het bord vastgelegd. Al rijdend uiteraard, kwestie van timing

Ietwat macaber. Wel heel apart.

Volgende spektakel dat op de agenda stond was een ghosttown iets te noorden van Natchez. Helaas bleek de toegangsweg (zoals Internet ook al had aangegeven) steeds moeilijker begaanbaar te worden, en met het debacle van eergisteren waarbij onze Koreaanse rommel bijna tot z’n assen in het zand stond nog vers in het geheugen werd met pijn in het hart besloten de expeditie af te breken. Geluk bij een ongeluk waren we inmiddels wel op een prachtige weg door de natuur beland, de Natchez Trace Parkway. In de voorbereidingen van deze reis was deze route nergens voorbij gekomen, maar het blijkt een maar liefst 444 mijl lange weg door meerdere staten te zijn die heel fraai door de natuur meandert. Via deze parkway kwamen we bij de volgende attractie, het Grand Gulf park, welke met een zeer stevig hekwerk bleek te zijn afgesloten. Als pleister op den wonde was er tegenover een fraai uitzichtpunt op de Mississippi rivier, maar de geplande ontmoeting met een zelfgebouwde moonshine onderzeeër heeft dus helaas geen doorgang kunnen vinden.

Mooie weg door de natuur

Fiets faciliteit onderweg, inclusief fietsophangsysteem, bandenpomp en diverse gereedschappen. Vinger voor de lens is mijn tribute aan Piet.

Niet voor de Nat

Pussycat

Zo hoog stond de rvier in 2011. En dit zijn geen uiterwaarden maar gewoon bos, bebouwing en asfaltwegen

Inmiddels begon de tijdsplanning een rol te spelen aangezien we rond 1500 bij ons volgende logement wilden inchecken. Na de bekende Subway lunch hadden we precies genoeg tijd voor het Vicksburg National Military park, alwaar we deelgenoot werden gemaakt van werkelijk alle details rondom de veldslag bij Vicksburg tijdens de civil war. Eigenlijk meer doodslag en ellende dus, maar wel zeer leerzaam. We hadden iets soortgelijks al eens eerder gezien bij Gettysburg, maar aangezien de belegering bij Vicksburg nog meer in het collectieve geheugen van de Amerikanen is verankerd (4th of july!) moesten we deze toch ook even meepakken.

Toegang tot het park

Dubbel S, Dubbel S, Dubbel P

Laatste soldaat loopt er nog steeds rond

Veel van dit soort huizen hier

En nu resideren we in een prachtig pand in koloniale stijl waarvan twee van de slaapkamers verhuurd worden. Weer eens wat anders dan een Holiday Inn dus. Morgen naar Birmingham, Alabama!

Bazsinsky House, onze verblijfplaats

Interieur zoals je dat verwacht

Erg groot. Is vast ten koste gegaan van heel wat menselijk leed bij anderen maar dat horen we morgen bij het ontbijt.