Vandaag een dagje Ottawa verkennen! En voorwaar, Ottawa bleek een hele leuke stad te zijn. Daarom na het hotelontbijt (een 7) per Uber afgereisd naar de eerste attracties op Parliament Hill. Ottawa is de hoofdstad van Canada en dus staan hier zeer fraaie Binnenhof-achtige gebouwen. Helaas stond het hoofdgebouw net in de steigers, maar de rest was nog goed te bewonderen. 

Met AI even de hijskranen weggehaald. Als je je ogen dichtknijpt zie je er niets van.

Direct naast de parlementsgebouwen ligt het sluizencomplex van het Rideau Canal dus die konden we meteen even meepakken. Helaas werden er op dat moment geen boten geschut maar toch mooi om te zien. Er is een enorm verval en dus liggen er acht sluizen aaneengesloten achter elkaar. Het hele kanaal telt maar liefst 47 sluizen, niet het meest handige kanaal ter wereld dus. Vandaag was het 24 graden en zonnig, maar ’s winters is het kanaal stijf bevroren. Conclusie is dus wederom dat we erg veel mazzel met het weer hebben en dat we vooral niet een maandje later hadden moeten gaan.

Een lock

Na dit spektakel was het alweer tijd voor koffie en die konden we in het majestueuze Chateau Laurier gebruiken. Denk aan een soort Kurhaus maar dan sjieker. Er liepen dan ook opvallend veel toeristen alleen maar naar binnen om de grandeur op te snuiven, de daadwerkelijke gasten (oud geld zo te zien) onderscheidden zich alleen al qua kledingstijl vrij duidelijk van het gepeupel dat slechts op excursie was. Denk parelketting versus korte broek. Na de koffie zijn we de brug over gelopen die Ontario van Quebec scheidt, dus eigenlijk van het Engelse deel weer terug naar het Franse deel. Daar hebben we het Canadian Museum of History bezocht. Sowieso al gevestigd in een heel fraai gebouw maar ook nog eens gevuld met de interessante geschiedenis van Canada: Ooit bezocht door de Vikingen (die er alleen maar met de inheemse bevolking ruzie zochten), toen de Fransen (die er handel gingen drijven) en toen de Engelsen (die jaloers waren op de Fransen). Zoals dat ging bij koloniale overheersingen was in dat hele proces natuurlijk de lokale bevolking de dupe. In ieder geval weten we nu waar die tweetaligheid vandaan komt.

Mooi gebouw, ontworpen door een inheemse architect

Grote collectie totempalen in de lobby

Na het museum per Uber (dat begint steeds beter te bevallen) naar het startpunt van de hop-on-hop-off om een rondje Ottawa te doen en daarbij bleek de stad echt nog wel wat fraaier (en groter) te zijn dan we hadden gedacht. 

Collega HoHo die ook het water in gaat.

Captain Stubing

In plaats van fatbikes hebben ze hier stepjes om je mateloos aan te ergeren

Spin. Staat naar verluidt ook in Japan en Spanje.

Terug in het hotel nog even een korte crisis meegemaakt toen de telefoon van C niet meer op wilde laden. Zaterdagmiddag 17:00 is natuurlijk niet het ideale moment om een storing te (laten) verhelpen, maar ons toch maar even per Bismarck naar de dichtstbijzijnde mall gespoed. De Apple Store kon niet helpen maar gelukkig was er een overvloedig aanbod van meer of minder schimmige telefoonreparateurs te vinden. De oorzaak van het niet laden is niet helemaal duidelijk geworden, maar vooralsnog doet-ie ’t weer. 

’s Avonds hebben we bij de onvolprezen Lone Star Texas Grill gegeten en dat was inderdaad net zo ernstig als het klinkt. Maar het eten was prima. Morgen de lange rit naar Huntsville.