Dag 21: Huntsville – Toronto

De laatste loodjes. Vandaag een korte rit naar Toronto voor de boeg dus we doen het rustig aan, ook al omdat de animo om eens flink actief te worden wel een beetje is verdwenen. Dus na een heel redelijk hotelontbijt zetten we via de supermarkt koers richting Toronto, daarbij de route verrijkend met diverse kleine intermezzo’s. Het weer is vandaag eigenlijk voor het eerst langdurig druilerig, wat in dit geval betekent dat het de hele ochtend blijft spetteren. Om niet in een streep naar Toronto te rijden hebben we een kleine detour via de Big Chute Marine Railway, een treinlift die plezierboten van het het ene meer naar het andere meer over een dijk heen tilt. Een soort mobiel droogdok dus wat we nog niet eerder gezien hebben. Eigenlijk is de lift gesloten, maar heel toevallig is-ie op het moment dat we aan komen rijden wel even in beweging.  

Bootje erin en rijden maar

Nog steeds mooie natuur onderweg

De de chute is het alweer koffietijd en na wat geGoogle belanden we in Coldwater, waar behalve de koffie ook een hele reeks aan antiquiteiten en curiosa winkels aanwezig blijken te zijn. Verbazingwekkend dat ze allemaal naast elkaar zitten, maar misschien zijn ze wel complementair aan elkaar en komen mensen van heinde en verre naar dit antiekhoogtepunt toe, we zullen het wel nooit weten.

Leuk dorpje in stijl

Zo zien we het graag

Zuid Europese vibes, maar ’s winters vriest het hier hard

Een uurtje verder, als de regen eindelijk ophoudt, belanden we in Barrie voor de onvermijdelijke picknicklunch. In het Centennial park staan aan het meer (prachtig gelegen maar we zien het eigenlijk al niet eens meer) een paar prima picknicktafels. Wat opvalt is dat in de diverse geparkeerde auto’s mensen zitten te wachten, pauzeren of andere passieve activiteiten ondernemen. Waarom blijkt al snel, want ons picknickfestijn trekt de belangstelling van een gestaag groeiende dierentuin die aangevoerd wordt door wespen, meeuwen en ganzen. Met als hoogte- danwel dieptepunt een meeuw die mijn broodje (12cm van het lichaam verwijderd gehouden, beginnersfout) uit m’n handen grist, tot grote hilariteit van de weinig meelevende overige leden van de MiniGruppe. Na de lunch konden we meteen een schifting maken van het complete in de loop van de tijd aangeschafte reisarsenaal. Waarbij er enkele zorgvuldig geselecteerde onderdelen mee naar huis gaan maar veel helaas ook in de vuilnisbak belandt. De koelbox, zgan, zetten we naast de vuilnisbak, die krijgt vast nog wel een tweede leven bij iemand. De messen (tweemaal iemand zich aan bezeerd dus ze zijn scherp genoeg) mogen nog wel mee naar huis.

Na het aftanken van de auto resideren we nu in het Holiday Inn op de luchthaven, letterlijk op 500m van de landingsbaan. Nu rust, morgen naar huis!

Idyllische aanblik vanuit de hotelkamer