We verlaten vandaag ons prima hotel in Midsomer Norton. Kamer weliswaar iets te warm, maar verder met een heel fatsoenlijk restaurant en een prachtige tuin en omgeving. Nieuwe bestemming is Kidderminster, hemelsbreed niet eens zo heel ver weg, maar met het inmiddels bekende Britse wegennet betekent dit toch weer een hele dag in de auto. Maar met een prettige 23 graden en een zonnetje hadden we weertechnisch gezien ons verblijf in het Britse toch slechter kunnen treffen.

Eerst stop was in Cirencester. Geen van ons had er ooit van gehoord maar aangezien het volgens wikipedia toch wel een van de hoogtepunten van de Cotswolds is moesten we er toch wel even langs. En het moet gezegd, het was een fraai plaatsje waar we mooi even van de onvermijdelijke koffie konden genieten. 

“De kathedraal van de Cotswolds” die geen kathedraal is

Koffie bij “The Fleece”, aka The Suspended Sheep

Volgende stop was in Bourton-on-the-water alias ‘Het Venetië van Engeland’. Het moet gezegd, enige associatie is in theorie mogelijk, maar veel verder dan ‘ook bruggen en water’ kwamen we niet. Je zou zelfs kunnen zeggen dat het een soort touristtrap is, want veel meer dan een kanaaltje met 30cm water, een paar gammele bruggetjes en heel veel horeca was het niet. Een soort Giethoorn maar dan zonder diepgang zeg maar. Maar we hebben er prima kunnen lunchen en dat is toch ook altijd wat waard. 

Bourton-on-the-water. En dan vijf van die bruggetjes. Met heel veel ijskraampjes en terrasjes.

Fraaie huisjes in Bourton

Morris Minor volgens mij

We lunchen vandaag op niveau. Met bescheiden porties.

De idyllische omgeving nodigt blijkbaar uit om deze als filmset te gebruiken

Hierna was het alweer tijd om door te stomen naar Warwick Castle. Alhoewel je hier op iedere hoek van de straat wel een kasteel ziet staan hebben we er nog niet veel bezocht. Eenmaal aangekomen bij Warwick Castle wisten we ook meteen weer waarom, want sinds dit iconisch stukje middeleeuwen in handen van een investeringsmaatschappij is gevallen is de toegangsprijs tot Disney-achtige proporties opgestuwd. Aangezien we alleen maar even een indruk wilden krijgen en een paar foto’s wilden maken leek ons dat een wat overdreven investering en hebben we ons dus beperkt tot een externe inspectie.

Zijingang Warwick Castle

En nu resideren we in Kidderminster. We kunnen concluderen dat er een groot verschil tussen de verschillende Premier Inn’s zit, want dit is weer een prima hotel. Eerste keuze voor het diner was de plaatselijke pub, maar aangezien we daar echt niemand zagen eten leek ons dat geen goede keuze voor een verse maaltijd. Daarom doorgestoten naar het voortreffelijke hipster etablissement om de hoek, alwaar we by far de oudsten waren maar met onze jeugdige geest én soit-de-vivre toch volledig geaccepteerd leken te worden.

De lift in ons hotel is traaaaaaaag

Toegangsbord tot het restaurant. De helft van de MiniGruppe begreep dat je gewoon kon gaan zitten, de andere helft stond volledig geconditioneerd bij het bord op een toegewezen plek te wachten. Terwijl de tekst toch niets aan duidelijkheid te wensen overlaat.

Nu rust, morgen naar Liverpool!