Dag 7: Montreal – North Hatley

Reizen. Volgens van Dale ‘ergens naartoe gaan en daar verblijven’. Laat dat nou precies zijn wat we vandaag hebben gedaan.

Om 08:30 meldden wij ons bij het vertrouwde Allo! Mon Coco voor het wederom copieuze ontbijt. De vrolijke bediening van gisteren ontbrak maar we kregen wederom een hoeveelheid eten voorgeschoteld waar normaal gesproken een kleine Spar mee gevuld zou kunnen worden. Maar alle ingrediënten waren vers en alles was vers bereid, kom daar nog maar eens om bij een dergelijke keten. Uiterst content vervoegden we ons dus bij terugkomst in het hotel bij de balie om de auto voor te laten rijden. Altijd ietwat spannend natuurlijk je auto afgeven aan een 18-jarige die twee weken z’n rijbewijs heeft en al helemaal als het een huurauto betreft waarbij ongetwijfeld minstens twee paragrafen van de kleine juridische lettertjes een duidelijke indicatie geven dat je onder geen enkel beding je auto door iemand anders dan de designated drivers mag laten besturen. Gelukkig kwam de Bismarck zonder zichtbare schade weer uit de opslag tevoorschijn. Vermoedelijk een ondergrondse opslag, want het flesje water in de bekerhouder zou moeiteloos in een kopje earl grey omgezet kunnen worden.

Let ook op die gepocheerde eieren in het bakje. Topkwaliteit.

Doel van de reis van vandaag was Sherbrooke. Maar in de ~~tot op de minuut uitgewerkte~~ uiterst globale planning was eerder al als risico geïdentificeerd dat we de hele reis van het ene naar het andere aangeharkte (Novotel, Best Western, Hilton, Holiday Inn) hotel zouden reizen, terwijl we uit het verleden toch de beste herinneringen hebben aan alle Fawlty Towers achtige taferelen bij diverse Inns en Pubs. Daarom koersden we vandaag niet naar Sherbrooke maar naar North Hatley om bij La Chocolatiere te logeren.

Met volop zon en strakblauwe lucht maakten we na een kleine detour onze eerste stop en tevens meteen hoogtepunt van de dag voor tenminste één teamlid bij een Muffler Man. Vaste lezers van dit blog (en wie is dat niet) weten natuurlijk dat dit op een Noord Amerika reis niet mag ontbreken, zie https://homm.es/?s=muffler&submit=Zoeken voor een fraai overzicht van eerdere hoogtepunten. Nu zijn de Muffler Men in Canada niet ruim vertegenwoordigd dus des te meer reden om deze toch even mee te pakken.

Uitgesproken Muffler Fan

Stiekeme Muffler Fans

Bonusattractie onderweg

Na de Muffler Man was het alweer 11:00. Koffietijd. Licht gesteun (tweemaal) en licht gejuich (ook tweemaal) vulde de cabine van de Bismarck. Uitgekiend speurwerk (ChatGPT) van yours truly leverde een stop in het feeërieke Farnham op waar zowaar een dubbelslag van supermarkt en koffie gemaakt kon worden. Koffie werd geschonken in het eclectische Yamaska Café, wat ondanks de naam geen enkele Japanse connotatie had maar gewoon vernoemd was naar de nabijgelegen rivier. Een zo te zien gevluchte Fransman met veel gevoel voor theater had daar een uitspanning gevuld met ~~kringloop~~ vintage meubilair en schonk, getooid met vlinderdas en een bril die Lous Haasdijk nog zou doen verbleken een prima kopje koffie en thee. Hierna nog even de Metro Plouffe supermarkt bezocht, maar daar bleek het verse brood slechts te bestaan uit afgebakken stokbrood. Voor het ultieme vakantiegevoel kon dat echter ook zeker als een nuttige aanvulling worden gezien, en samen met nog wat aanvullende aankopen konden we onze weg vervolgen.

You’re the voice

Fijn tentje

Het epicerie deel bestond voornamelijk uit een collectie flesjes balsamico azijn en vers gebak

Volgende stop: Etang aux cerises. Fraai gelegen in het Parc national du Mont-Orford hebben we zowel het kersenmeer als het Lac Stukely bezocht. Bij het laatste was een prachtig strandje met volop picknickplaatsen. Schoon, netjes en toch midden in de natuur, wat wil een mens nog meer. Na de picknick reden we door naar Magog, vooral omdat dit aangeprezen werd als mogelijke stop. Op ons maakte het meer de indruk van een typisch toeristenplaatsje waar alleen maar geld uitgegeven moet worden maar verder eigenlijk weinig te doen is. Daarom verder gereden naar de eindbestemming, waar we weliswaar iets te vroeg arriveerden (check in vanaf 1600) maar de eigenaar duidelijk blij was dat we er waren, want naar eigen zeggen zou hij als de laatste hotelgast binnen was meteen naar huis gaan om te slapen. Duidelijke taal, wij houden ervan. Daarna gedineerd, morgen rustdag. Denken we nu.