We gaan inmiddels al een kleine dertig jaar naar Noord Amerika, maar dat hotelontbijt, als je het zo al mag noemen, blijft toch wel een dingetje. Nou viel in dat kader de Quality Inn vandaag nog wel mee: Als je de aangelengde jus d’orange even wegstreept tegen het verse fruit viel er nog best wel iets van te maken. Niet echt fotowaardig, maar we doen het er mee.

Na het ontbijt zijn we per Bismarck naar het oude centrum van de stad gereden. Snel de auto in de vooraf zorgvuldig geselecteerde parkeerplaats geprakt en vervolgens te voet het oude centrum in gelopen. De weersvooruitzichten waren niet al te best dus de regenjassen waren mee, maar eigenlijk hebben we op wat spetters na het de hele dag vrijwel droog weten te houden. In de voorbereiding was al duidelijk dat we voor deze dag een fraai hoogtepunt in de vorm van een funiculaire in het vooruitzicht hadden. Vaste lezers weten dat naast de Muffler Men ook de funiculaire op onze warme belangstelling kan rekenen, zie https://homm.es/?s=funi&submit=Zoeken voor een overzicht van eerdere bezoeken. De funiculaire van Quebec was degelijk, interessant maar stelde toch ook wel enigszins teleur. Alhoewel al sinds 1879 in gebruik was zo te zien ooit besloten om de restauratie door Otis of Schindler te laten uitvoeren waarbij vooral alle authentieke kenmerken verwijderd dienden te worden. Het resultaat is een funiculaire die eerder aan 1979 dan 1879 doet denken. Bovendien wist de uitgenaste exploitant ook nog eens de winst te maximaliseren: Er kon alleen cash betaald worden (wasserette-geld lag nog in het hotel) en de ATM die heel convenient ter plaatse was neergezet rekende maar liefst $8,95 per transactie. Oplichters.

Funiculaire HQ

Best steil omhoog, maar dat is natuurlijk ook de functie van het apparaat

Lijkt zo meer op de lift uit Abeltje dan een 150 jaar oude klassieker

Boven aangekomen konden we genieten van de fraaie boardwalk. Mooi aangelegd en duidelijk geinspireerd door Brighton-achtige pieren. Helaas was het zicht suboptimaal en het uitzicht dus niet super. Na per funiculaire (terugreis niet inbegrepen, nogmaals $8,95 transactie kosten) weer beneden te zijn aangekomen was er koffie en tijd voor een paar zeer noodzakelijke aankopen.

Met een mager pensioentje krijg je dat. Maar hij oogde er wel ontspannen bij.

Hotelletje met uitzicht, een soort Kurhaus meets het Amstel Hotel. Naar verluidt in twee jaar uit de grond gestampt.

Irisscan

We zijn in Quebec

Niet in de planning maar spontaan bij elkaar geGoogle’d was een bezoek aan het Musée national des beaux-arts du Québec, kortweg MNBAQ. Het was even zoeken om de Bismarck te parkeren met het prutparkeersysteem met genummerde plaatsen die ingevoerd moesten worden en creditcards die niet geaccepteerd werden, maar het lukte ons om binnen te komen. Daar bleek een tentoonstelling met hyperrealistische beelden actief te zijn, en dat kon rustig als het hoogtepunt van de dag betiteld worden. Geweldige beelden, fraai uitgelicht en met de begeleidende teksten op de muur geschreven. We zijn echt geen doorgewinterde musea bezoekers maar dit was zonder meer smullen.

Na het museum pakte we nog even een attractie mee die eigenlijk voor morgen op het programma stond, maar nu we toch al in de buurt waren konden we ook de watervallen in de vorm van de Montmorency Falls meepakken. Ook hiervoor moest weer de portemonnee getrokken worden, er is weinig gratis in het Canadese terwijl dat water toch echt wel vanzelf naar beneden valt. Maar leuk om even te zien en het scheelt morgen weer een tussenstop.

Mooie waterval. Even naar toe gelopen maar de klimgeitroute aan de overkant hebben we overgeslagen

Inmiddels was het 14:00 en dus hoogste tijd voor de verlate lunch. Een snel diepteonderzoek leerde dat het overgrote deel van de restaurants rond deze tijd de deuren weer sluiten om logischerwijze pas rond 17:00 weer open te gaan. Gelukkig kwamen we nog op het spoor van het licht dubieuze Le Batifol uit. Met slechts een beperkte kaart (waarschijnlijk tot de chef weer wakker was) konden we toch nog prima even eten. Daarna retour hotel, alwaar C zowaar even een uurtje van het prettig verwarmde zwembad gebruik kon maken. Gezien de late lunch hebben we vanavond vermoedelijk wel genoeg aan de Subway. Morgen naar Tadoussac!